Bir şizofren yakarış.
Sabah yedibuçukta dikildim başına.Oğlumdu ve ben onu doğuştan sevmek zorundaydım.Uyandırdım her sabahki gibi.O büyümüştü ve çalışmak zorundaydı.Kalktı yüzüme baktı ve güldü.Her sabah gülerdi ve sanki buna zorunluydu.Biraz oyalandı çıktı gitti.
Mutfağa gittim.Otomatiktim.Kahve yapmasam olmazmıydı.Bilmem .Belki olurdu hiç düşünmemiştim.Genede içtim.Bugün nasıl geçmeli gibisinden salak soruyu hersabahki gibi sordum.Sanki planlar hep tutuyordu ve her plan özgürmüş gibi..Sonrasında düşünce bölümüne geçtim.Ne olacak?ne olmalı?niye olmadı?olurmuydu olmazmıydı?Böyle gidersem sıyırırmıyım ve farkedenler neden sıyırdığımı sorgulayıp,sıyırmış halimden ders yada sevgi çıkarırmı??Hiç sanmam dedim.Birşeyler yapmalıydım ve dağılmalıydım.
Mesela bir ilaç bulup başlasam..Bir antidepresan alıp anksiyetemi rayına soksam.Çokmu burjuvazi kaçardı .Rezene içsem ayar çekermiydi ki..Bak kızım dedim ufaktan gönderiyor aklın seni..Artık ilacın kralı gelse,doktorun Allahı ..İflah olmaz bu kafa..Zaten biraz daha sık dişini sonunda alışacaksın otçul bitki olmaya.Bugün masada kuş sütü içsen,yarında çöpten çürük elma..Farketmeyecek beynin.Yada şuracıkta şafağına bir kurşun yapıştırsan,yanlız gebereceksin..Yada birileri halini rastgele farketse,farkettikleriyle kalacak.Bide üzerine farkedilip bana acınması dahada dellendirecek.
Yada diyelimli öldün.Ağlarsa anam ağlıyacak,oda yalandan zırlayacak.Kızanlar biraz yalpalayacak,bir kasaba kopuğu içip içip sıçacak.Yani ölüncede değerim olsun da insanlar arkamdan telef olsun türünden bir trip arayışıda boş.Gidenin gittiği yerde belli değil.Ama değilmiki dünyanın sonu bir şekilde gelecek.Bugün ölmesen yarın öleceksin.O halde daha fazla tekleyip durmaya ne gerek var.Ölüm şekli öbür tarafta ne fayda sağlar.Yada vazgeçip silkinsemde açılın bre desem de atlasam ortaya..Konuşsam sus denecek..Susunca ay azcık iki laf et.Yorgunum desem gençsin,heyecanım var kıpraştım desem yaşın başın kemale gitti.İşte ağlayasım var mesela yakışmıyor gözyaşı..Bi kahkaha patlatsam,hiç komik değil.Ama benim ölesim var çok ölesim az yaşayasım.İntihar edesimde var azcık ama bunu çok netleştiremeyesim..Yaşarsam da yazı yazasım .Kafası dağılmış bir çift şekerli olarak,bozuk zihin yazıları yazasım var ve bunları hem beyinde taşıyıp hemde okuyana aktarasım var.Bu ağırlığı kaç kişi taşır birde merak..
Yada şimdi öleyim.Soru sorsun yaratan...
Ey kızım ne dürtükledi senide kıydın bu cana..
Valla ben yaşayıp gidiyordum bir anda yükseldi beynim işte..anlamadım ki.Bi baktım burdayım..
Biz demedikmi verdiğimiz canı biz alırız deyu..
Sen alsaydın o zaman yüce rabbim..Başkalarına bırakmasaydın..
Ne demek başkaları.Sen içtin bir kutu hapı.Yetmedi kendini astın..Zındık.
Yok öyle olmadı.Ben yaşıyordum aslında.Birgün annem bastı üstüme.Meğer kendi hayatına koşuyormuş görmedi beni..Tam toparlandım kalkıyordum,bir koca taş indi gövdeme.Baktım Türkiyeymiş,parçalanırken bir parçası yapışmış yüreğime.Emekleyerek tam dikildim ayağa,bir kasaba piçi binmiş otobüse,kafamın üzerinden geçti tekerlekleri.Onuda bekleyenler varmış acil,görmedi tabi ezdiğini..E düzülmüş bir beyinlede yaşamanın imkanı yoktu.Napsaydım yaradanım..
Desem..Yada demesem..Öldüğümü farketmesemde farkettirsem.Yaşadığımı bilmesemde yaşayamadığımıda bilmesem.?.Pert gözüyle baktığım kendime modifiye uygulasamdamı yaşasam,hurdaya çıkıpta fiyatı düşük can olup azrailimi beklesem?..İntihar edenlerin canınıda azrailmi alır,yoksa kendisimi azraildir o anda.?Oğlan sabah kime güler ben ölünce.?.Annem koşarken başka ezecek böcek bulurmu?Piç şöför ehliyeti kaptırırmı yoksa tövbe eder yayamı devam eder yola..Kaç parça çıkar ülkemden bahse değermi??Allahtan korkmalımı yoksa sevmelimi..
Ölmelimi..Ezilmeli mi..Hamamböceği ..Antidepresan..
Şşşitt bir tıkırtı var..Genemi kriz geldi..gelmedi..Geldi..
Son noktayı ben koydum Allahım..Vallahi sadece son noktayı.
Ne biçim bir Allahsın be sen..
Ne biçim bir stildir bendeki yaratılış..Yaşayamadan ve ölemeden acaip bir arada kalış..
aman be ...Valla...